irish van Essen
Haar pad naar het vak huidtherapie verliep allesbehalve vanzelfsprekend.
Ze kampte zelf met een onrustige huid die ze het liefst verborg onder een flinke laag make-up. Dat was confronterend en voelde voor haar als falen. Juist omdat zij degene was die er alles van hoorde te weten. Toch was dat niet haar grootste worsteling.
Jarenlang werkte ze binnen de medische tak van de huidtherapie. Daar zag ze mensen die vastliepen. Ze voelde hun frustratie en machteloosheid, soms zichtbaar in tranen of emotionele uitbarstingen. En eerlijk: diezelfde frustratie herkende ze ook bij zichzelf als het om haar eigen huid ging.